Wysłowić miłość Boga do nas
1. Wysłowić miłość Boga do nas
Na próżno język trudzi się;
Ponad najwyższą sięga z gwiazd,
W najgłębszym piekle znajdzie cię.
Skruszona para na kolanach —
To za nich Syna Bóg dał;
Błądzące dziecko swe odnalazł
I grzech przebaczyć chciał.
Ref.:
Miłości Bożej ogrom, głębia,
Niezmierność, czystość i moc!v
Nie zdoła nigdy jej wyśpiewać
Ludzki z anielskim głos.
2. Gdy ścichnie wiatr dziejowych burz
I ziemskie trony runą w proch,
A kto modlitwą gardzi dziś
Do gór i skał zawoła w głos,
Miłości Bożej jednak siła,
Niezmiennie trwać będzie wciąż;
O odkupieńczej łasce niesie
Ludzki z anielskim głos.
3. Gdyby w ocean wlać atrament,
Rozciągnąć zwój po nieba brzeg,
A każde źdźbło uczynić piórem,
Skrybą zaś każdy stał się człek,
I miłość Boga zechcieć spisać,
Ocean wysechłby wnet!
Nie zdoła zwój pomieścić treści,
Choć sięga po nieba kres.
Ześlę Deszcz Błogosławieństwa
Ześlę deszcz błogosławieństwa –
tak nam obiecał Bóg sam.
Deszcz, co ożywi nam serca
będzie obficie nam dan.
Ref.:
Ześlij, o Panie,
deszcz błogosławieństw na lud.
Krople Twych łask w krąg padają
lecz deszczu pragnie nasz duch.
Ześlę deszcz błogosławieństwa!
Deszcz na spragnionych dusz tłum.
Poprzez doliny i góry
słychać już deszczów tych szum.
Ześlę deszcz błogosławieństwa!
Ześlij nam Panie już dziś!
Z serca pokornie błagamy,
Duchem swym ku nam się zbliż!
Zwróć swój wzrok na Jezusa
1. Zwróć swój wzrok na Jezusa!
Jak wielki jest twarzy tej czar!
Urok ziemskich spraw dziwnie zblednie wnet
W blasku Jego miłości bez miar.
2. Zwróć swój wzrok na Jezusa,
Gdy staczasz z ciemnością swój bój.
On królestwo diabła zwyciężył już.
W nim światłości i mocy jest zdrój.
3. Zwróć swój wzrok na Jezusa,
Gdy gniecie cię troska i krzyż.
On ciężary zdejmie twe, ulży ci,
Tylko wierz i do Niego się zbliż!
4. Zwróć swój wzrok na Jezusa,
Gdy dotknie śmiertelna cię dłoń.
Wtedy zabrzmi chwały, triumfu hymn,
A ty pójdziesz szczęśliwy już Doń.